En dan ineens is het nog maar 4 dagen tot de verhuizer er is.

Het wordt zo langzaamaan wel echt echt. En hoezeer we ook zijn voorbereid, en hoeveel we al hebben afgevinkt. Je hebt altijd dat stemmetje achter in je hoofd die zegt; "heb je overal aan gedacht?!". 

Gisteren hebben we de katjes naar Rick gebracht waar ze een paar daagjes mogen logeren. Voor de katjes om weer in zo'n mandje te moeten geeft altijd wat stress voor de beestjes. Normaal gaan ze dan naar de dierenarts waar ze worden betast en geprikt, nooit een pretje. Eergisteren hadden we de katjes een nieuw tuigje omgedaan waarmee we ze tijdens het reizen naar Spanje aangelijnd kunnen worden om te voorkomen dat ze de benen nemen. Bij Drabber was het geen moeite. Ze vond het raar, maar dat was het. Draak was ook even aan het mopperen maar ging goed. Bij Dreumes was het wel even een dingetje..... Het was stoeien, blazen en wegtrekken, maar uiteindelijk zat het tuigje. Gevolg was dat Dreumes dus de rest van de dag pleite was. De volgende ochtend was hij er om zijn ontbijt te nuttigen, en weg weer...... Hij was duidelijk not amused. 

kwartiertje later vliegt Dreumes alle kanten op door de achtertuin. Meneer had het voor elkaar gekregen om met zijn onderkaak klem te zitten in zijn nieuwe tuigje. In een poging om zich te ontdoen van dat vreselijke marteltuigje. Botsend tegen de planten, schutting en tuinhuisje rende hij onder de poort door de tuin uit. Dus er zat niets anders op dan erachteraan om hem te vinden. Na 3 rondjes om 2 blokken huizen en gewapend met een broekzak met brokjes had ik een hele optocht met katten achter me aan lopen. Echter Dreumes zat er niet bij. Ik maakte me wel een beetje zorgen en zag me al zitten bij de dierenarts een paar dagen voor vertrek. We hadden Rick al gebeld en gezegd dat we misschien een dagje later de katten zouden komen brengen. Na een half uurtje wachten, nog steeds geen Dreumes. Nog maar een rondje door de buurt lopen. Uiteindelijk zag ik hem zitten, en gelukkig had hij zichzelf losgekregen. Weer proberen hem te lokken met een handje brokjes. Maar als ik niet beter weet keek hij me aan met een blik van fuck you! Maar goed, hij was los. Ik heb hem maar even met rust gelaten wetende dat we niet naar de dierenarts hoefden te gaan. Nog een uurtje later kwam hij binnen lopen en ging met een boog om mij heen, ik had het immers gedaan. Maar Suus was prima, die geeft brokjes......en hebbes! Suus had m te pakken. Alle katjes op het droge. alle spulletjes in de auto, katjes erbij en op naar Soest.

Gelukkig hebben ze het reuze naar hun zin bij Rick. Het is een stuk rustiger dan rondlopen in een huis waar alles verandert, verdwijnt en langzaamaan niet meer "thuis" is. Ook voor ons. Maar met elk glas dat we inrollen in papier, met elk kledingstuk dat we opvouwen en elke doos die we inpakken krijgen we steeds meer zin in het realiseren van ons nieuwe Spaanse thuis.

Overigens een leuke bijkomstigheid. Ik moet verplicht de restjes van mijn whiskey's opmaken. Want halve flessen verhuizen, dat doen we niet. Vanavond, Glen Glarioch. Proost!